Buddha - Waarnemen is Zijn

Waarnemen is de Directheid van Zijn

20 juni 2021

Geest is gewend om iedere ervaring, sensatie, emotie, gedachte of waarneming toe te schrijven aan een apart ik, een ik dat waarneemt. De ervaring, sensatie, emotie, gedachte of waarneming wordt op een tijdlijn geplaatst. Aan de hand van die tijdlijn wordt een geschiedenis geconstrueerd en een zelfbeeld samengesteld.

Tevens wordt voortdurend een oordeel gevormd over hoe het vermeende ik presteerde en over hoe de wereld dat ik behandelde. Dit oordeel genereert een doorlopend commentaar op het ik, dat beter had moeten presteren, en op de wereld, die het ik beter had moeten behandelen.

Delen van de tijdlijn worden aangewezen als oorzaak voor het slecht functioneren: als dit of dat niet had gebeurd, dan had ik nu veel gelukkiger geweest. Niet zelden is het commentaar doordrenkt met verwijt en bitterheid. Deze geestes-toestand kun je herkennen in de houding, gebaren, gelaatsuitdrukking en gesprekken van veel mensen.

Er kan een besef komen dat je zelf lang in zo'n houding hebt rondgedoold. Dat besef kan gepaard gaan met het wakker worden uit die trance-achtige staat van verdwazing.

Je ervaart alleen maar je Zijn

In dit Ontwaken kan er iets wonderlijks gebeuren. Plots kan duidelijk zijn dat tijdens de ervaring, sensatie, emotie, gedachte of waarneming, je altijd alleen maar je Zijn ervaart. Ieder verschijnsel verwijst enkel en alleen naar de Directheid van je bestaan, naar Zijn.

Dit is als met het filmdoek, iedere voorstelling - drama, klucht, oorlogsfilm, romance of documentaire - verwijst naar het filmdoek. Elke ervaring, sensatie, emotie, gedachte of waarneming, verwiijst naar Zijn.

De Directheid van Zijn is niet een apart bestaand ik, doch het tijdloze, ondeelbare Zijn dat eerder dan de tijd is. Dit Zijn is hetzelfde als Bewustzijn dat waarneemt.

Het beseffen van het Directe Zijn, en de herkenning van de langdurige staat van verdwazing, kan de gewoonte van oordeel, commentaar en verwijt helemaal openbreken. De stellingname in het verkrampte zelfbeeld valt terug in Stilheid, waardoor het Waarnemen niet meer gekleurd wordt door de verbitterde geest, doch rechtstreeks vanuit het stille Zijn gebeurt.

Waarnemen is het tijdloze Zijn

Er kan ontdekt worden dat ook het Waarnemen de Directheid van het stille Zijn is, en dat alles dat waargenomen wordt ditzelfde directe Gewaarzijn is. Waarnemen is niet een iemand die waarneemt, een iemand die zich langs een tijdlijn voortbeweegt, doch het directe, tijdloze Zijn.

Het werkelijk doordrongen raken van het besef dat waarnemen, en ook ervaren, de Directheid van het stille Zijn is, brengt de realisatie dat het stille Zijn hetzelfde is als God, en dat God de tijdloze Vrede is, de Vrede die alle begrip te boven gaat. Het is dan absoluut helder dat Bewustzijn eerder dan tijd altijd thuis is en nooit verloren kan raken.

Dit waarachtige beseffen, deze realisatie, maakt dat de hele constructie van het vermeende ik dat langs een tijdlijn beweegt, op weg naar een bestemming, volkomen in elkaar klapt en weg valt. De geest die zich vasthoudt aan het samengestelde ik-verhaal geeft zich over.

Deze overgave is ook het wegvallen van weerstand, het opgeven van controledrang. Het kan gebeuren als de geest wordt geraakt door schoonheid, een prachtige zonsopkomst, als er iets wezenlijks herkend wordt in een gesprek, een film of boek, in kunst, muziek, of een openbaring.

Het kan ook plaats vinden midden in onmacht, verdriet, geweld, wanhoop… In alle gevallen dringt het - eerder dan woorden, concepten, beelden en begrip - diep door, dat afstand niet bestaat, dat in alles het ene Gewaarzijn is… en dat het stille Gewaarzijn zichZelf herkent. Er is alleen de levende Waarheid van Zijn-Bewustzijn-Vrede (God).

healingsite   1993 - 2021