stillness

Stilheid en Voorstelling

1 juli 2010

Wanneer ego beseft dat het alles dankt aan 'iets' dat niet te begrijpen of in concepten te vatten is, ontstaat aanvankelijk grote weerstand en verontwaardiging. In de angstvallig bij elkaar gehouden ik-figuur dringt echter steeds meer door dat het volkomen logisch is dat de kosmische orde niet afhangt van een denkbeeldig figuur. (…)

Bewustzijn realiseert zichzelf verkocht te hebben aan de grillen en beweringen van een bedachte god: het ego, en beseft dat het trouw was aan louter veronderstelling. Inzicht komt… in de onrust van waaruit een door angst voor de dood verkrampt ego moeizaam tot voldoening probeerde te komen… inzicht, in de strijd die dat met zich meebracht.

De psychologie achter het voorstellen wordt herkend, net als de voortdurende activiteit om het fantoom-ik in de galerij der groten te krijgen. Het voorstellen werd beheerst door de concepten waarmee de ik-gedaante zich verbonden had. Steeds meer dient de ondergrond van Stilheid zich aan, vaak geheel onverwacht, in het dagelijkse, in natuur-ervaringen, en tijdens meditaties.

Wat duidelijk wordt is de enorme impact die Stilheid op de geest heeft. Inspiratie wordt opnieuw gekend als die kracht die zonder tussenkomst van belanghebbenden en agenten persoonsloze actie laat gebeuren. De eenvoud van Stilheid maakt dat de (kleine) geest met stomheid geslagen lijkt… die valt stil in louterende nederigheid.

archief     sitemap