Psyche en Rust

3 juni 2012

Achter de drang tot presteren en maatschappelijk succes schrijnt vaak een ongelukkig zelfbeeld. De ondertoon - van verlangen naar waardering - blijkt vaak verlangen naar liefde van de ouders. Onbegrip, over pijnlijke jeugd-omstandigheden, werd tot een eenzaam besef van zijn, dat achter ontkenning en goede bedoelingen wordt weggedrukt.

Goedkeuring moet de basis van onveiligheid in die kunstmatige identiteit rustig maken. Succes is dan compensatie voor het gemis van ouderliefde. Onveiligheid is onrust van de geest, die overtuigd is van onwaarde… de psychische activiteit wordt gezien als identiteit en onbewust gehoorzaamd.

Deze gewoonte is aangeleerd… ze wordt in opvoeding en cultuur doorgegeven. In succes zoeken kinderen de liefde van de ouders… in het succes van de kinderen zoeken ouders psychologische gemoedsrust. Succes lijkt de overwinning op de negatieve identiteit.

Aandacht blijft trouw aan onbewust verlangen naar goedkeuring van de ouders, vanwege het niet beseffen van Leven-Liefde-Licht Nu… Besef van Zijn is gehypnotiseerd in de werktuiglijkheid van een onbewust mechanisme: de kunstmatige identiteit.

Achter die werktuiglijkheid heerst intimidatie, shock, vertwijfeling, angst, ontkenning, verdoving… Zijnsbesef is in een psychologisch beeld van zichzelf gelokt en moet voldoen aan opgelegde kind/gender/mens-modellen. Direct Gewaarzijn wordt ingewisseld voor een artificiële manier van kijken, die uitgaat van vaste concepten. Angst wordt in de voorbeelden doorgegeven.

Aanvaarding - van de onrustige basis - openbaart de onbewustheid van gewoontes. In gewoontes wordt het wegvluchten van verdriet en onwaarde gezien. De angst daarvan wordt doorbroken in Gratie. Het verwijt naar ouders, verleden en context smelt weg… door besef van Waarachtigheid, en inzicht in de illusie van het aparte 'ik'. Gratie begint als bereidheid tot open zijn.

Psychische activiteit geeft zich over

Besef van Waarachtigheid (Bewustzijn dat niet van iets afhankelijk is) onderbreekt het pijnlijke gevecht voor waarde. Die psychische activiteit geeft zich over, in herkenning van Leven en Licht. Aandacht ontspant terug in de spontane Directheid… de geestelijke activiteit wordt rustig. De psychologische identiteit is herkend als fictie.

Geloof in de identiteit breekt open wanneer bewustzijn ziet dat Zijn onbeschadigbaar Nu is. Geest realiseert zijn ware Aard van aanwezig, tijdloos Licht. Demonen blijken projecties van het bange schijn-ik… ze tonen de bitterheid van het psychische gevecht tegen de ontkende onwaarde.

We leren demonen te bestrijden of vernietigen… ongevoelig voor het verhaal van vervreemding dat ze vertellen, onbewust van dat we vechten tegen de projecties van het schijn-ik… Openheid onthult dit. Midden in vervreemding openbaart innerlijke Rust zich… de hypnose wordt verbroken, waardoor inbeelding en projecties tot rust komen. Bewustzijn is één zonder een tweede.

 Buddha en christus

Rond Buddha zijn de projecties van de geest zichtbaar, evenals helderheid van Zijn, waar ze niet meer bestaan. Rond Jezus is de uitwerking te zien van identificatie… in de menselijke grimassen. Buddha en Christus zijn voorbeelden van het ontwaken uit de collectieve verdoving van de voorstelbare identiteit.

Gerealiseerde innerlijke Vrede

Identificatie is de normale collectieve staat waar verlokking heerst (Mara - Duivel). De kalmte op het gezicht van Buddha en Christus symboliseert gerealiseerde innerlijke Vrede - Eenheid. Er is beseft dat de macht van de Duivel of Mara bestaat door het geloof dat eraan gegeven wordt.

Beide schilderijen verbeelden dit besef… 'slangen en demonen' danken hun schijn aan geloof, dat voortkomt uit het zelfbeeld dat beheerst wordt door identificatie, subject-object denken en angst. Licht - Gewaarzijn - is het Ene zonder een tweede… het aparte 'ik' blijkt hechting aan ervaringen.

De afbeeldingen symboliseren Kosmisch Besef… Jeroen Bosch schildert geen aureool, doch drie setjes lichtstralen die uit het hoofd van Jezus lijken te komen. De kalmte van Buddha en Jezus verwijst ook naar totale overgave aan het onafwendbare Lot.

archief     sitemap