Innerlijke Openheid

Naar binnen gericht zijn brengt een wonderlijk besef van Bewustzijn voorbij binnen en buiten. Wonderlijk, omdat - tijdens het naar binnen in het centrum gericht zijn - de Ruimtelijkheid zich openbaart. Vanbinnen, in het centrum, dient zich de afmetingloze Innerlijke Openheid aan.

Deze Openheid blijkt heel natuurlijk, direct, en eigen aan dat wat waarneemt. In deze Directheid vallen alle grenzen weg en dringt de waarachtige realisatie door van Zijn dat open en leeg is.

Voorbij binnen en buiten

Met het wegvallen van grenzen vallen ook afstand en afmetingen weg. De innerlijke ruimtelijkheid is dan niet een fysieke ruimte, doch een onbegrijpelijk Open Zijn voorbij binnen en buiten.

Alles waar je naar kijkt vanuit Innerlijke Openheid - aandacht naar binnen rustend - verschijnt in dit open Bewustzijn. Waar je naar kijkt kan iets of iemand buiten het lichaam zijn, maar ook een gevoel, gedachte of energie… alles is in dit Open Zijn.

In het naar binnen rusten in deze Innerlijke Openheid, dienen zich ook ervaringen en emoties aan waar de kleine geest lang tegen vocht en voor weg liep. Angst, verlorenheid, ontheemding en minderwaardigheid worden zichtbaar, net als het protesteren van de kleine geest, die deze emoties niet wil aangaan.

Innerlijke Openheid ontzenuwt alles

Je kunt stil zitten, de aandacht naar binnen rustend, en vanuit deze Innerlijke Openheid de lang ontlopen gevoelens aanschouwen. Je kunt dan opmerken dat vanzelf de gevoelens omarmd worden… Juist in het niets doen, en het geduldig ernaar Open Zijn, worden ook de pijnlijke verkrampingen ontzenuwd.

Met het wegvallen van grenzen, afmeting en afstand kan zich nog een realisatie aandienen. Ineens is er een besef: er is niet iemand die waarneemt. De waarnemende ik en het waargenomen object verliezen hun apartheid en blijken één. Wat blijft is louter Gewaarzijn.

Ten slotte wordt dit louter Gewaarzijn herkend als de Ware Aard, of de ondeelbare zelf-lichtende Stilheid. Deze herkenning kristalliseert uit als een besef van Zijn dat tijdloos altijd Thuis is. Het is dit Besef van Thuis zijn waarin ook de verlorenheid, de ontheemding en de strijd om betekenis tot rust komen.

▲