Geloof maakt gedachten tot boeven en dieven.

De Ik-Droom

1 mei 2012

Direct na de slaap, wordt aandacht 's morgens gegrepen door de ik-gedachte van de waak-staat. 's Nachts, tijdens de droom, wordt aandacht in beslag genomen door de droom-ik. Het lichaam in de droom is anders dan dat van het waken. Identificatie met de ik-gedachte is de gewoonte…

Vereenzelviging met de waak-ik of droom-ik brengt een hunkering naar betekenis mee… de droom krijgt spanning. 'Boven' in de ik-gedachte heerst vaak geldingsdrang.

Als de droom ophoudt, stopt de ik-figuur van de droom. Het kan gebeuren dat tijdens de droom besef is van het dromen en geen identificatie plaats vindt met de droom-ik.

Ook in de wakkere staat kan ontdekt worden dat de ik-gedachte een schim in een droom is. Bewustzijn vraagt zich af waar die ik-gedachte uit oprijst en beseft Stilheid van Zijn.

Stilheid is het ene Hart, dat, indien herkend, als een weldaad door het lichaam stroomt. Het lichaam is eigenlijk ook dat Hart. Stilheid beseffen brengt ontspanning in 'de droom'.

De ik-gedachte verzamelt ervaringen en gelooft conclusies over zichzelf en de wereld. Het krijgt ideeën over 'mijn' leven en gaat sleutelen om teleurstelling te voorkomen.

Herkenning van Stilheid als ware Aard brengt ontspanning in de geest. De jacht naar succes op een denkbeeldige tijdlijn stopt… geboorte en sterven zijn droom-concepten.

Ik-activiteit kijkt vanuit die schijn, ziet om zich heen de projectie daarvan… en gelooft een apart ik in een wereld te zijn waar 't succesvol moet worden. Zien als het Stille kent afstand noch tijd.

Iets kan nooit het Ene verlaten… onvoldaanheid, verlatenheid en eenzaamheid is de schijn van identificatie met de ik-gedachte. Zijn realiseert de ene Vrede.

De 'ik' in de droomstaat en de 'ik' in de wakkere staat zijn tijdelijke projecties. In diepe slaap zijn beide afwezig. Slaap, droom en waken zijn illusies in Gewaar Zijn. Een Kind is al-één het ene Nu.

archief     2 reacties   sitemap